از بچگی بیماری را نقطه ضعف و یک عیب بزرگ می دانستم به کسی هم عنوان نمی کردم فکر میکردم تومور بدخیمی دارم و منتظر مشکلات بعدی بیماری بودم. 

سال اول دانشگاه به یکی از اساتید مغز و اعصاب مراجعه کردم با یک شرح حال کوتاه و چند آزمایش مختصر که بعد‌ها فهمیدم در واقع بررسی کامل هم نبود بدون هر بررسی دقیق عضوی مثل اسکن و غیره

گفتند اینها درد شبه میگرنی و عصبی است

وقتی فهمیدم مشکل عضوی ندارم

بخودم گفتم تو خجالت نمی کشی اینقدر ضعیفی که با استرس های عصبی اینقدر اذیت بشی 😯

البته چون بسیار به مطالعه علاقمند بودم

و اغلب شبها با نور کم مطالعات غیر درسی داشتم با نزدیک بینی شدید، نمره عینک ۱/۷۵ و ۲ شروع به عینک زدن کردم ،

با عینک زدن ، اصلاح زمان مطالعه ، سعی در بهبود خواب شبانه و عامل روحی روانی که خواستم درد نباشد

بیش از ۹۰٪ دردها تمام شد

و بعدها با خستگی ، بیخوابی ، کشیک های سنگین و پشت سرهم که حتی یکبار سال آخر پزشکی به دلایلی دوستان مشکلی داشتند ، یک هفته پشت سر هم بیمارستان کشیک بودم

باز سردرد به شدت سردردهای دبیرستان به ندرت سراغم آمد.

البته این روش دیکتاتور مآبانه خودم را توصیه نمیکنم 😉

همیشه باید دنبال علت مشکلات بود

اما با مدیریت درست هیجانات

«نترسیم و نترسانیم»

https://eitaa.com/befarmasalamaty

دکتر بهاری متخصص قلب و عروق 🫀